Familie

'Pa en ma zijn dood. Sinds vanmiddag.' Wat niemand ziet, het debuut van Martijn Niemeijer, begint hard en direct. Aanvankelijk wil Ros niks kwijt, niet omdat ze haar ouders wil beschermen, zoals de psycholoog op het politiebureau suggereert ('zelfs nu ze dood zijn, heel normaal') maar ze praat nooit over

Natalie is rood met lieve pluimoortjes. Alfons is blauw met flapperende konijnenorgen en scherpe tandjes. Alfons was er eerst nog niet maar kwam er gewoon bij en daar had Natalie het maar te doen. Zo gaat dat als je een broertje krijgt. Het is gezellig want je kunt samen knutselen

De titels van de eerste hoofdstukjes van Stranders vertellen volgens schema de aanloop naar een groots avontuur. Job heeft een 'Rotzusje' op wie hij van zijn carrière-ouders veel te vaak moet passen; ook op de dag van de belangrijke voetbalwedstrijd. Dus verzint hij 'Het plan' wat leidt tot 'De verdwijning'

En toen was er na 6 jaar een nieuw boek van het Vlaamse tandem Verhelst/Cneut. De prozaschrijver en illustrator sleepten in 2009 met Het geheim van de keel van de nachtegaal , een bewerking van een Andersen-sprookje, tal van jeugdboekenprijzen in de wacht. Op de titel is opnieuw niet bezuinigd: De

Jan is een jongen die anders is dan alle andere jongens die de ik-figuur in De zee zien kende. 'Ik wilde weten wie hij was en om die reden wilde ik zijn vriend zijn en niet omdat hij aardig was, want dat was hij niet, niet altijd.' Koos Meinderts schreef

De aanduidingen in Zigeunergebroed van Pat van Beirs geven meteen de toon aan: 'Historische roman voor meisjes en andere mensen' en 'Gefatsoeneerd dagboek verboden voor lezers en lezeressen onder de zestien'. De opdracht daaronder roept vooral veel vragen op: 'Voor Jean-Claude, met wie ik het niet had gekund'. Dat gaat

Sommige boeken sla je dicht met een glimlach die op je gezicht blijft plakken. Hotel Bonbien van Enne Koens is zo'n boek. Het is vrolijk en geestig maar het beklijft ook omdat er psychologische diepgang en veel ontwikkeling in zit. En bovenal: het is verrassend sprankelend geschreven. Daardoor straalt het

Zit er een monster verscholen in het park? Eefje Suikerhart gaat van haar stokje als er een reusachtige gestalte op haar afkomt, met vuilwit haar en klauwen. Ze is ervan overtuigd de Verschrikkelijke Sneeuwman te hebben gezien maar niemand gelooft haar echt. Volwassenen doen haar avontuur af als een overspannen

De slotregels van Per Ongelukt! kunnen het motto zijn voor het thema van de Kinderboekenweek 2015: Raar maar waar. Simon van der Geest schrijft aan het einde van een bizar avontuur: 'Kijk, dingen kunnen lukken .En dingen kunnen mislukken. En soms als je gelukt hebt, kan iets ook per ongelukken.

'Ik heb nog nooit iemand met een verdrietig gezicht in een suikerspin zien happen", denkt de ik-persoon uit Suikerspin. Ze neemt er één mee als ze op bezoek gaat bij haar vader die is opgenomen in een therapiecentrum voor veteranen met een posttraumatische stresstoornis. Zo hoopt ze hem op te