Thornbird – mijn vader de seriemoordenaar van E. Kennedy, vertaling K.C. Kaspersma, Volt, 15+
De ondertitel is klip en klaar: de vader van de zeventienjarige Ryan is een seriemoordenaar. Gabriel Thorn is tien jaar geleden gearresteerd voor de moord op zeven vrouwen, inclusief haar eigen moeder, en wacht in de dodencel op zijn executie. Ryan groeide met een andere voor- en achternaam op bij haar oma, ver weg van de streek waarin de moorden zijn gepleegd.
De young adult-thriller Thornbird begint als Ryan na het overlijden van haar grootmoeder terugkeert naar haar geboorteplaats in Tennessee en gaat wonen bij een oom en tante met wie ze een verhaal over haar leven verzint. Het moet verder voor iedereen geheim blijven wie ze echt is: de dochter van de seriemoordenaar van wie het hele dorp nog steeds in de ban is. Vooral omdat de lichamen van de slachtoffers nooit zijn gevonden en de datum van de executie is aanstaande is. True crime podcastmakers en nabestaanden hebben de zaak nooit losgelaten en houden zich ook bezig met de vraag waar de geheimzinnige dochter van Gabriel Thorn is gebleven. Die woont dus gewoon weer in het dorp en dat maakt de zoektocht naar de lichamen en de ware toedracht extra spannend. Ryan gaat zich er zelf ook mee bemoeien.
Het is een lijvig, maar onderhoudend boek dat meer facetten van de psychologische roman dan van een thriller heeft. De Canadese auteur Elle Kennedy weet hoe ze lezers aan zich moet binden. Ze staat momenteel in de Nederlandse bestsellerslijst met het eerste deel van haar romantische new adult-reeks De Deal. Hoe ga je verder met je leven als je vader een monster blijkt te zijn? Ryan kent hem immers ook als liefhebbende vader met wie ze samen vogelhuisjes maakte. Ze heeft geen contact meer met de verknipte psychopaat die haar nog wel cryptische brieven schrijft. Maar ze realiseert zich maar al te goed dat zijn bloed door haar aderen stroomt.
Kennedy is niet al te subtiel. Al in de eerste week dat Ryan naar haar nieuwe school gaat, komt ze bij maatschappijleraar terecht in een discussie over de doodstraf. De haat tegen haar vader is logischerwijze ongekend groot, er zijn feestjes gepland voor de dag van zijn executie. Maar er is toch ook weer een fanclub voor hem opgericht. De sarcastische manier waarop de enorme aandacht voor true crime op de hak wordt genomen, is een van de betere elementen van het boek.
Thornbird is stilistisch geen hoogstandje, het hart van Ryan gaat vrijwel in ieder hoofdstuk ‘als een razende tekeer’ en de liefdeslijntjes passen beter in het new adult genre, waarin de auteur wereldberoemd is. De ontwikkelingen in de plot zijn wat al te mal. Net als je denkt dat het wel klaar is, gaat het verhaal nog een keer over de kop. Maar Thornbird is wel origineel en pakkend en laat je nadenken over schuld en vergeving. Ryan krijgt na haar ‘ontmaskering’ van vrijwel iedereen te horen dat ze niet verantwoordelijk is voor de daden van haar vader. Maar menen mensen dat ook echt, en belangrijker: gelooft ze het zelf?
