De middernachtloper van Maren Stoffels, Epic Books (Leopold), 12+
Maren Stoffels is een veelzijdig schrijfster die zich niet tot een enkel genre beperkt. Ze debuteerde met jeugdboeken over de liefde, schreef veel thrillers en spannende boeken, en een kinderboek als De wisselaar, over hoe het is om van leven te ruilen. Vorig jaar verraste ze met een persoonlijke young adult roman over ziekte en rouw: Nog 27 dagen leven. En niet lang daarna is er alweer een heel ander boek, de fantasyroman De middernachtloper. Een totaal ander genre waarmee Stoffels ook al prima uit de voeten blijkt te kunnen want het is een heerlijk onderhoudende doorlezer.
Het boek is verschenen bij Epic Books, een nieuwe young-adult imprint van uitgeverij Leopold waarbij veel aandacht aan de vormgeving wordt gegeven. In dit geval een schitterende cover in folie en illustraties op snee. Goed gedaan, zo blijft het papieren boek de moeite waard.
Meteen maar over die titel: een middernachtloper is een soort postbode. Een paar mensen hebben de gave om tijdelijk de oversteek naar het dodenrijk te maken om brieven te bezorgen aan overledenen die in een soort tussenwereld vertoeven. Een bekend gegeven in de literatuur: de overgangsfase waarin nog niet echt afscheid van het leven is genomen. Sunny komt er achter dat ze zo’n middernachtloper is en probreert haar taak zo goed mogelijk uit te voeren. Dat is niet eenvoudig, ze heeft iedere keer slechts één minuut om de oversteek te maken, en wordt gekoppeld aan personen van wie ze de doodsoorzaak kan zien. Een luguber gegeven dat door Stoffels niet enger wordt gemaakt dan nodig is. Ze beschrijft net als in Nog 27 dagen leven de dood als een verdrietig gegeven dat bij het leven hoort. Op een onverwachte manier kruisen de thema’s van de totaal verschillende boeken elkaar.
Het verhaal is vanaf het begin warm en sfeervol door het decor van een bakkerij waarin luxe patisserie en bijzondere taarten worden gemaakt. Sunny en haar oma bestieren de zaak samen nadat haar ouders vijf jaar geleden op mysterieuze zijn verdwenen. Een speciale trekpleister is een vervloekte stoel in de etalage waarin niemand in mag gaan zitten. Een jongen uit het dorp die zich daar niks van aantrekt, wordt knettergek en daarmee is het spel op de wagen. Er ontvouwt zich een spannend en goed geschreven verhaal over list en bedrog waarin Sunny natuurlijk de hoofdrol vervult en de verdwijning van haar ouders, vijf jaar geleden, centraal staat. Stoffels doseert de cliffhangers voortreffelijk waardoor de spanningsboog voortdurend strak staat. In het dodenrijk gebeuren bijzondere dingen, maar het is toch vooral in het hier en nu te doen: in de wereld van de levenden waar mensen met elkaar verder moeten. Dat is vaak al geen pretje, maar in het hiernamaals is het nog erger. Of zoals de moeder van Sunny verzucht (spoiler!): “Ik wil nooit meer iets met het dodenrijk te maken hebben.”
Ondanks de magische en fantasyvolle elementen, leest De middernachtloper als een ‘gewone’ roman over een meisje dat er het beste van probeert te maken. Iemand moet het goede doen, denkt ze, met als belangrijkste argument: gewoon omdat dat het goede is. Zoals in veel fantasy is de scheiding tussen goed en kwaad de basis en dat ligt er ook hier vrij dik bovenop. Maar het is verweven in een onderhoudend verhaal met fijne personages en boeiende ontwikkelingen die dicht bij de belevingswereld van jongeren liggen. Aangevuld met dat vleugje perspectiefvolle magie. Want hoe fijn zou het zijn om te kunnen corresponderen met dierbare overledenen?
