historie

Het is een bijzondere vorm die Aline Sax hanteert in Wat ons nog rest. Het boek is geheel opgebouwd uit verzen en dat gaat zo: Ik haal met diepe teugen adem Verse lucht. Niet gestikt. Niet levend begraven. Deze stijlmethode houdt het midden tussen poëzie en proza en is een  delicaat

De Italiaanse auteur Davide Morosinotto was er vijf jaar geleden ineens  met  Het mysterieuze horloge van Walker & Dawn en is niet meer weggeweest. De laatste jager is alweer zijn vijfde boek: nadat hij ons meenam naar Rusland (Twee fonkelrode sterren in de blinkend witte sneeuw) het Amazonegebied (De verloren bloem van

In Kruistocht in Spijkerbroek liet Thea Beckman haar hoofdpersoon Dolf Wega terugkeren naar de Middeleeuwen. Ze bewees dat zo'n onwaarschijnlijk gegeven rond de realiteit een boeiend boek op kan leveren als het de lezer lukt om mee te gaan in het verhaal. Buddy Tegenbosch probeert het in zijn jeugdboek Jimi

De moeder van Esi en haar broertje Yaa wil niet dat ze langer met Lano speelt en hij mag ook niet meer bij hen eten. Vader vond dat altijd prima maar nu is Lano alleen nog goed genoeg om de maaltijden op te dienen. Henna Goudzand Nahar maakt in het

De zijderups is verrast als hij  beseft dat uit de klieren in zijn kop vloeibare zijde komt. 'Noem het een wonder, een mirakel een mysterie, wij hebben er ook geen verklaring voor.' In Een kleine geschiedenis van de mens door dierenogen van Joukje Akveld is het woord aan de dieren.

De kaders die zijn vader Jona meegeeft, zijn vrij strak: je hangt de vuile was niet buiten, bemoeit je niet met andermans zaken en je knoopt ook geen al te nauwe banden aan met anderen. Jona moet sterk zijn en eelt op zijn ziel ontwikkelen. De wereld is nou eenmaal

Ultra. Zo noemt de wachter van Wildzee het baby’tje dat hij in een mandje op het strand van het eiland vindt. Het meisje wordt liefdevol opgevangen maar blijft een beetje een mysterie, ook voor zichzelf. Ultra Donker hoort niet helemaal bij het land en niet helemaal bij de zee. Sommige

De bekendste Nederlandse kinderboeken over de watersnoodramp van 1953 zijn Oosterschelde: Windkracht 10 uit 1976 van Jan Terlouw en veel recentelijker  De zee kwam door de brievenbus van Selma Noort (Thea Beckmanprijs 2020 en Vlag en Wimpel). In het zeventigste herdenkingsjaar voegt Marte Jongbloed er de novelle Gevaarlijk water aan toe. Een

Op het omslag staat een foto van een rood-geel-blauwe vlag met een gat in het midden. Het symbool van de Roemeense revolutie in 1989 toen het volk en het leger in opstand kwamen  en het communistische wapen eruit knipten. De Litouws-Amerikaanse schrijfster Ruta Sepetys heeft zich na twee jongerenromans over

Slik, zeshonderd pagina’s waarop maar liefst zeventig personages voorkomen. En dan gaat het ook nog over het China van negende eeuw. Niet meteen dat je denkt, dit ga ik eens lekker lezen in de vakantie. En toch, als je er aan begint, ga je voor de bijl. Wonderlijk, hoe onderhoudend