‘De verborgen deur’ van Selma Noort, Leopold, 10+
Selma Noort baseerde zich bij De verborgen deur op het Andersen-sprookje ‘De nieuwe kleren van de keizer’. Ze kantelt het perspectief en maakt er een versie van waarbij niet de keizer zelf in zijn nakie komt te staan maar zijn neef Markies Lodewikus. De niet al te snuggere jongeman is aan de macht gekomen door een coupe van de legerleiding en wordt als marionet ingezet.
De echte keizer zit ondertussen opgesloten op de zolderkamer. Augustus is nog maar tien en te jong om keizer te zijn. De keizerin stelde op haar sterfbed een kindermeisje aan voor haar pasgeboren zoon. Haar kamer ligt naast die van Augustus. Door een verborgen deur waar niemand van mag weten, kan ze ‘s nacht naar hem toe als hij verdriet of bang is. Er ontstaat een bijzondere band tussen Sofie en de jongen en die deur komt goed van pas na de list van de ridders. Augustus blijft via de geheime deur in contact met de hofhouding die aan zijn kant staat.
De markies laat zich wijsmaken dat zijn feestelijke kledij uit betoverde stof is geweven en dat iedereen het kan zien, behalve luie en domme mensen. Daar blijft Selma noort vrij dicht bij het origineel. De bewerking eindigt ook met een nogal gênante optocht, maar in dit geval in het voordeel van de toekomstige keizer.
Noort maakte zelf de tekeningen voor dit boek in een wat ouderwets aandoende stijl. De verborgen deur is een prima boek om voor te lezen, mede door de dialogen en een aantal hilarische verkleedscenes die kinderen zullen aanspreken. Bij een sprookjesbewerking mag meer scherpte en verrassing worden verwacht. Het ontbreekt in De verborgen deur aan hoekige kantjes. Het verhaal wordt behoorlijk uitgesponnen en sleept zich naar een niet al te verrassend einde. De personages zijn eendimensionaal. Augustus is sympathiek en doortastend en de slechteriken zijn vooral slecht, of dom.
Over machtswellust, ijdelheid en de verhouding tussen het volk en de leiders, valt zoveel meer te vertellen. Zeker in deze tijd waarin narcisten en slechteriken de beslissingen op het wereldtoneel nemen. Dit sprookje had in een gewaagder kostuum mogen worden gehesen.
